Toen ik zelf op jonge leeftijd de diagnose reumatoïde artritis kreeg, voelde ik lange tijd veel boosheid, frustratie en machteloosheid. Van de ene op de andere dag was ik patiënt. Ik had een diagnose, een stempel en het vooruitzicht dat ik hiermee zou moeten leren leven. Dat was niet hoe ik mijn toekomst voor me zag.

Hoewel medicatie mijn klachten deels onder controle hield, bleef ik met veel vragen zitten. Ik liep vast, voelde me niet gehoord en miste vooral uitleg. Ik ging van arts naar arts, behandeling naar behandeling en medicijn naar medicijn.

Jarenlang zocht ik naar antwoorden, begrijpen wat er echt aan de hand was. En naar iets dat echt verder ging dan het onderdrukken van mijn klachten. Dat was het moment waarop ik zelf op zoek ging naar een diepere verklaring. Ik kon de pijn en vermoeidheid niet accepteren, omdat ik niet begreep wat er in mijn lichaam gebeurde.

Ik luisterde niet naar de signalen van mijn lichaam en bleef maar doorgaan. De stress nam toe en mijn overlevingsmodus stond voortdurend aan. Tot het niet meer ging en ik niets meer kon. Mijn lichaam trok letterlijk aan de rem. Het herstel was lang, zwaar en voelde soms uitzichtloos.

Onder dit alles voelde ik één ding heel duidelijk: dit wil ik niet langer op deze manier. Het mag anders. Ik schoof mijn universitaire diploma's aan de kant en boekte een enkeltje naar Kathmandu. Die reis werd een keerpunt. In het hooggebergte van de Himalaya kwam los van mijn controlebehoefte, leerde vertragen en ontdekte dat herstel niet alleen gaat over harder vechten, maar juist ook over echt leren luisteren naar je lichaam.

In 2013 ontdekte ik de orthomoleculaire therapie en later de klinische Psycho-Neuro-Immunologie (kPNI). Voor het eerst vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Ik ontdekte hoe voeding, hormonen, stress, het immuunsysteem en de darmgezondheid voortdurend met elkaar verbonden zijn. Door steeds beter te begrijpen wat mijn lichaam nodig had, begon mijn echte herstel. En tegelijkertijd ontstond een nieuwe missie.

In de twaalf jaar die volgden, mocht ik meer dan 800 cliënten persoonlijk begeleiden. Door al die verhalen heen heb ik steeds opnieuw gezien dat klachten zelden op zichzelf staan. Darmklachten, hormonale klachten, vermoeidheid of auto-immuunziekten zijn vaak verschillende uitingen van hetzelfde onderliggende verhaal.

Misschien is dat wel de reden waarom cliënten zich zo gehoord voelen. Ik herken de frustratie van klachten die je dagelijks leven beheersen, de onzekerheid als je niet begrijpt wat er gebeurt en de angst als je het gevoel hebt dat je lichaam je in de steek laat. Daarom kijk ik niet alleen naar de klachten van nu, maar naar jouw complete verhaal. Juist in die samenhang ontstaat vaak het inzicht dat nodig is om te begrijpen waarom jouw lichaam doet wat het doet, en wat er nodig is voor echte verandering.

Ik geloof dat ieder mens het verdient om te begrijpen wat er in zijn of haar lichaam gebeurt en waarom. Want pas wanneer we de onderliggende oorzaak van klachten begrijpen, ontstaat er ruimte en toestemming voor herstel.